جیلی X7 که در برخی بازارها با نام Emgrand X7 نیز شناخته می‌شود، یکی از نخستین شاسی‌بلندهای جیلی بود که توسط شرکت جیلیران به بازار ایران راه پیدا کرد. این خودرو پس از موفقیت نسبی امگراند EC7 وارد سبد محصولات جیلیران شد و تلاش داشت جیلی را از یک برند صرفاً سدان‌ساز به یک خودروساز دارای محصول شاسی‌بلند نیز تبدیل کند. X7 با ابعاد نسبتاً بزرگ، کابین جادار و طراحی متفاوت، در زمان عرضه در دسته کراس‌اوورهای خانوادگی قرار می‌گرفت و بیشتر برای استفاده شهری و جاده‌ای ساخته شده بود. حضور آن در بازار ایران چندان طولانی نبود و همین موضوع باعث شد تعداد نمونه‌های موجود از X7 نسبت به خودروهایی مانند EC7 محدودتر باشد.

جیلی X7 عرضه‌شده در ایران به یک موتور چهارسیلندر ۲.۴ لیتری تنفس طبیعی با حجم حدود ۲۳۷۸ سی‌سی مجهز است که حدود ۱۶۲ اسب بخار قدرت و ۲۲۰ نیوتن‌متر گشتاور تولید می‌کند. نیروی این پیشرانه از طریق یک گیربکس ۶ سرعته اتوماتیک به چرخ‌های جلو منتقل می‌شود. سیستم تعلیق جلو از نوع مک‌فرسون و محور عقب نیز از ساختار چنداتصالی بهره می‌برد که برای یک کراس‌اوور خانوادگی، ترکیبی مناسب از پایداری و راحتی ایجاد می‌کند. وزن و ابعاد نسبتاً زیاد خودرو در کنار موتور حجیم، باعث شده X7 بیشتر بر کشش و سواری آرام تمرکز داشته باشد تا شتاب‌گیری اسپرت. این خودرو همچنین با فضای صندوق مناسب، برای سفرهای خانوادگی و استفاده روزمره گزینه‌ای کاربردی محسوب می‌شود.

از نظر امکانات رفاهی و ایمنی، جیلی X7 برای دوره عرضه خود تجهیزات قابل‌قبولی داشت و بسته به تیپ می‌توان مواردی مانند کیسه‌های هوا، ABS، EBD، کنترل پایداری، سانروف، کروز کنترل، تهویه مطبوع، صندلی‌های چرمی، صندلی برقی، سنسور پارک، دوربین دنده عقب، آینه‌های جانبی برقی و سیستم صوتی را در آن مشاهده کرد. فضای کابین جادار و موتور ۲.۴ لیتری از نقاط قوت این خودرو هستند، اما مصرف سوخت نسبتاً بالا، سن بالای نمونه‌های موجود و محدودیت در تأمین برخی قطعات از مواردی است که هنگام خرید X7 کارکرده باید مورد توجه قرار گیرد. در مجموع، جیلی X7 یکی از محصولات متفاوت جیلیران در بازار ایران بود که با موتور قدرتمند، گیربکس اتوماتیک و تجهیزات مناسب، تجربه‌ای نزدیک‌تر به کراس‌اوورهای خانوادگی آن دوره ارائه می‌کرد؛ هرچند عرضه محدود مانع از تبدیل شدن آن به یک خودروی فراگیر در بازار ایران شد.